Porównanie "Diuny" (1984) i "Diuny" (2021)

Evidence: 59 • authority: 72

Alia Atreides () is a fictional character in the Dune universe created by Frank Herbert. She was introduced in the first novel of the series, 1965's Dune, and was originally killed in Herbert's first version of the manuscript. At the suggestion of Analog magazine editor John Campbell, Herbert kept her alive in the final draft. Alia would next appear as a main character in both Dune Messiah (1969) and Children of Dune (1976). The character is brought back as a ghola in the Brian Herbert/Kevin J. Anderson conclusion to the original series, Sandworms of Dune (2007). In the novels, Alia is the daughter of Duke Leto Atreides of Caladan and his Bene Gesserit concubine, Lady Jessica, and the young…

Evidence: 52 • authority: 72

Lady Jessica is a fictional character in the Dune universe created by Frank Herbert. A main character in the 1963–65 novel Dune, Jessica also plays an important role in the later installment Children of Dune (1976). The events surrounding Jessica's conception, her birth and her early years with Leto are chronicled in the prequel trilogies Prelude to Dune (1999–2001) and Caladan (2020–2022) by Brian Herbert and Kevin J. Anderson. The character is brought back as a ghola in the Herbert/Anderson sequels which conclude the original series, Hunters of Dune (2006) and Sandworms of Dune (2007). Lady Jessica was portrayed by Francesca Annis in the 1984 David Lynch film Dune. Saskia Reeves played th…

Evidence: 38 • authority: 72

Franklin Patrick Herbert Jr. (October 8, 1920 – February 11, 1986) was an American science-fiction author, best known for his 1965 novel Dune and its five sequels. He also wrote short stories and worked as a newspaper journalist, photographer, book reviewer, ecological consultant, and lecturer. Dune is one of the best-selling science fiction novels of all time, and the series is a classic of the science-fiction genre. The series has been adapted numerous times, including the feature film David Lynch's Dune (1984), the miniseries Frank Herbert's Dune (2000) and Children of Dune (2003), and a motion picture trilogy currently in production, with Denis Villeneuve's Dune (2021) and Dune: Part Tw…

Evidence: 34 • authority: 88

‘I Kinda Like to Go Off the Track’: Finding David Lynch in the Middle World of <i>Dune</i>. Abstract For many scholars of David Lynch’s work, Dune is considered a spectacular failure, a costly creative misstep on the way to Blue Velvet. While it may not be regarded as one of his signature films, Dune contains enough of Lynch’s creative personality to warrant a critical re-examination. The purpose of this study is to place Dune within the context of his earlier work, namely Eraserhead and The Elephant Man, and to mine it for those tropes with which Lynch has become synonymous: enabling the grotesque, interiority and the unconscious mind, and the relationship between industry and flesh. By th…

Evidence: 33 • authority: 71

„Diuna” to jednak nie tylko mistycyzm, ale i polityka. Melanż jest podstawą gospodarki Imperium, ale Fremeni nie czerpią z jego wydobycia żadnych korzyści – całe bogactwo płynie do kieszeni bezwzględnie eksploatujących Arrakis cudzoziemców. Analogia między przyprawą a ropą naftową była oczywista; bliskowschodnie inspiracje – językowe i kulturowe – wszechobecne. Zwracano uwagę na podobieństwo Paula do T.E. Lawrence’a, który pomógł zorganizować rewoltę Arabów przeciw Imperium Osmańskiemu. „Lawrence z Arabii”, słynny film z – ostentacyjnie błękitnookim – Peterem O’Toolem, został obsypany Oscarami w tym samym roku, w którym ukazał się pierwszy odcinek „Świata Diuny” (bo taki tytuł pierwotnie nosiła powieść). Co ciekawe, sam Herbert był dość zadowolony z końcowego efektu, nie przeszkadzały mu wprowadzone przez Lyncha zmiany i dodatki. Był bowiem, dość zaskakująco, autorem wyjątkowo otwartym na kreatywne traktowanie jego dzieła, jeśli stała za tym ciekawa czy odważna idea. W tym samym roku, co film Lyncha, ukazała się książka bliskiego przyjaciela Herberta, profesora Willisa McNeeleya – „Encyklopedia Diuny”, jeden z najdoskonalszych utworów fan fiction w historii. To kompendium wiedzy na temat uniwersum Diuny udaje wyimki z wielkiego dzieła stworzonego na polecenie Boga Imperatora. Uzupełnia książki, ale zostawia miejsce na wyobraźnię czytelników; do tego inteligentnie grając motywem niewiarygodnego narratora. Choć w najnowszej wizji Arrakis jest zdecydowanie „bliskowschodnia”, dużo bardziej niż u Jodorowsky’ego i Lyncha, Villeneuve widzi „Diunę” nie jako afirmację motywu „białego zbawcy” pokroju Lawrence’a z Arabii, który niesie cywilizację prymitywnym tubylcom, ale jego krytykę. Wybrzmi to zapewne mocniej w kolejnych filmach – drugiej części „Diuny” (wytwórnia nie dała jeszcze oficjalnie zielonego światła, ale prace nad scenariuszem podobno już trwają), a także adaptacji „Mesjasza Diuny”. Kultura Fremenów zmienia Paula bardziej niż on ich, i to niekoniecznie na lepsze: staje się „Muad’dibem”, przywódcą dżihadu odpowiedzialnym za śmierć miliardów ludzi, więźniem religijnego fanatyzmu i własnego przeznaczenia.

Evidence: 33 • authority: 62

Książka została uhonorowana nagrodami Hugo i Nebula. Mimo upływu lat wciąż stanowi inspirację i niedościgniony wzór dla pisarzy i filmowców. Wizja przyszłości Herberta ujmuje swoją złożonością i nieprawdopodobnym bogactwem szczegółów. Tylko jak przełożyć ją na język filmu? Jedną z prób była adaptacja Davida Lyncha z 1984 roku, choć prace nad zrealizowaniem produkcji z tego uniwersum rozpoczęto niedługo po ukazaniu się legendarnej książki. Premiera Diuny odbyła się w Waszyngtonie 3 grudnia 1984 r. Film wydano z kolei 14 grudnia. Reklama przedpremierowa była dość obszerna, opierając się na bestsellerowej powieści oraz sukcesie Davida Lyncha – twórcy dobrze przyjętego Człowieka słonia . Kilka czasopism wychwalało produkcję na długo przed premierą. Wyemitowano też dokument o filmie, a także prowadzono sprzedaż gadżetów w sklepach z zabawkami. W dalszej części filmu zaprezentowane są kolejne wybrane wydarzenia z książkowego pierwowzoru. Twórcy mocno okroili materiał źródłowy, dlatego ostatecznie w produkcji pominięto wiele scen – ważniejszych i mniej istotnych. Po części stało się tak z powodu specyfiki filmowego medium, które musi opowiadać historie w zwięzły sposób, by nie przytłoczyć widza długimi godzinami zarejestrowanych scen. Przede wszystkim jednak producenci Diuny obawiali się, że środki zainwestowane w zbyt długi film się nie zwrócą, a opowieść zniechęci do siebie oglądających. Mocno okrojona fabularnie adaptacja Lyncha została więc dodatkowo pocięta i uszczuplona. Co ciekawe, produkcja trwa 2 godziny 17 minut. To dość długi metraż, ale z powodu podjętych decyzji i narzuconego tempa rozwoju wydarzeń całość w odbiorze wydaje się znacznie bardziej skondensowana. Oczywiście nie przyniosło to najlepszych rezultatów.

Evidence: 20 • authority: 62

Diuna: książka a film. Różnice między materiałem źródłowym a adaptacją " Diuna " to pierwsza część cyklu powieści "Kroniki Diuny", który został przerwany śmiercią autora, Franka Herberta, w 1986 roku. Twórca pozostawił po sobie wiele obszernych notatek (w tym szkic kolejnej powieści rozwijającej wątki rozpoczęte w tomach piątym i szóstym), dlatego też jego syn, Brian, mógł kontynuować pracę nad sagą wraz z Kevinem J. Andersonem, amerykańskim pisarzem SF. Razem stworzyli oni również spin-offy serii. Pierwszy tom cyklu , zatytułowany po prostu "Diuna", przez wielu do dziś uznawany jest za powieść science fiction wszech czasów. Fakt, że do jej adaptacji podchodzono więcej niż raz, w ogóle nie dziwi. Wygłodniali fani od wielu, wielu lat domagają się solidnej, ambitnej adaptacji sprawnie oddającej ducha oryginału. Takiej, na jaką zasłużyła ta niezwykła historia o wymowie aktualnej jeszcze bardziej teraz, niż w czasach, w których ją spisano. Opowiedzianej przez zdolnych filmowców i zrealizowanej z rozmachem, który może zapewnić jedynie kino XXI wieku. Tak, fani "Diuny" długo musieli czekać na ten moment - ale w końcu się doczekali. I wygląda na to, że ich rosnące przez lata oczekiwania zostały spełnione (lub też: spełnione w większości).

Evidence: 20 • authority: 72

The Left Hand of Darkness is a science fiction novel by the American writer Ursula K. Le Guin. Published in 1969, its popularity established Le Guin's status as a major author of science fiction. The novel is set in the fictional universe of the Hainish Cycle, a series of novels and short stories by Le Guin, which she introduced in the 1964 short story "The Dowry of Angyar". It was fourth in writing sequence among the Hainish novels, preceded by City of Illusions and followed by The Word for World Is Forest. The novel follows the story of Genly Ai, a human native of Terra, who is sent to the planet of Gethen as an envoy of the Ekumen, a loose confederation of planets. Ai's mission is to per…

Evidence: 20 • authority: 72

Dune is a 1965 epic science fiction novel by American author Frank Herbert, originally published as two separate serials (1963–64 novel Dune World and 1965 novel Prophet of Dune) in Analog magazine. It tied with Roger Zelazny's This Immortal for the Hugo Award for Best Novel and won the inaugural Nebula Award for Best Novel in 1966. It is the first installment of the Dune Chronicles. It is one of the world's best-selling science fiction novels. Dune is set in the distant future in a feudal interstellar society, descended from terrestrial humans, in which various noble houses control planetary fiefs. It tells the story of young Paul Atreides, whose family reluctantly accepts the stewardship…